Geçen gün bir kitapta 'şair olduğunu,yazar olduğunu,müzisyen olduğunu bilmeden bu dünyadan göçen nice insan var' diyordu.Bu cümle ilk okuduğum anda beynimde bir tokat gibi patladı. Yeteneklerinin farkında olmadan başkalarının,medyanın ve çevrelerinin etkisinde kalarak aslında hiç sevmediği meslekleri icra eden ne çok insan vardı.Bahsettiğim kişiler ya yetenekleri konusunda yönlendirilmemiş ya da yetenekleri köreltilip küstürülüp başka bir alana yöneltilmişlerdi. Mutsuz doktorlar,mutsuz öğretmenler, mutsuz mühendisler böyle meydana çıkmıyor mu?
Öğretmenlerin ve ebeveynlerin öncelikli olarak öğrenmesi gereken konular arasında yetenek yönetimi geliyor.Çocukların daha ilkokul çağında yeteneklerine göre eğitilmeleri ve bu yönde özgüvenlerinin geliştirilmesi o çocukların birer Fazıl Say, Cahit Arf ya da birer Dali olmasını sağlıyor.Çocuğun yada kişinin kendi başına herhangi bir destek ve rehberlik olmadan yolunu çizmesi bazen çok zor olabiliyor yada çok zaman alabiliyor.Mesela benim gibi 26 yaş gibi geç bir dönemde aklınız başınıza gelebilir.Bakmayın benim geç dediğime.Sizi mutlu edecek hiç bir karar için geç değildir.
Size bir şans verilse ve herhangi bir mesleği seçmeniz gerektiği söylense,seçeceğiniz meslek dalında çok başarılı olacağınızı bilseniz,hayat standardınızın çok yüksek olacağını bilseniz (maaş,sosyal haklar,yan ödemeler vs).seçeceğiniz meslekte mutlu olacağınızı ve işinizi severek yapacağınızı bilseniz hangi mesleği seçerdiniz?
Gerisi gelecek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder